آنكه او را كمى پند و اندرز داد مرخص نمود اندرزهاى نادر شاه از اين قرار بود : در اولين مرحله بايستى تمام امرائى را كه از جنگ فرار كردند دستگير و با توجه به مقام و مصب‌شان آنها را جريمه و مجازات نمايند و به هيچكدام از آنها اجازه داده نشود كه قشون جداگانه‌اى براى خود داشته باشند ولى خود امپراطور بايستى شصت هزار سوار زبده در اختيار داشته باشد و هر ماهه به هر سوار شصت روپيه مواجب پرداخت شود و هردو سوار بايستى يك « ده‌باشى » ، و هر ده نفر « ده‌باشى » يك « صداوند » و هر ده نفر « صداوند » بايد يك « هزاره » بر آنها فرماندهى داشته باشد و شما مىبايست به شايستگى و لياقت هريك از امراء و طوايف وابسته به آنها وقوف كامل داشته باشيد و به هيچكدام از افسران و سربازان اجازه ندهيد كه به تنبلى و تن‌بارگى عادت نمايند هنگامى كه احتياج باشد دستجاتى سوار زير فرمان يك افسر شجاع و مورد اعتماد تشكيل سازمان دهيد و پس از رفع ضرورت بلافاصله افواج را متفرق نمائيد هيچوقت اجازه ندهيد يك فرمانده براى مدت طولانى در مقامش باقى بماند و شما مخصوصا بايستى از نظام الملك برحذر باشيد چرا كه ما او را مردى حيله‌گر و جاه‌طلب يافتيم محمد شاه پس از اصغاء اين فرمايشات اظهار سپاسگزارى نمود . نادر شاه همچنين توصيه كرد به مجردى كه امپراطور فراغت پيدا كردند افراد ذيصلاحيتى را در پست‌هاى مهم ابقاء نمايند و چنانچه هم احساس كرديد بعضى از اين افسران موردپسند شما نمىباشند همين كه ما رفتيم مىتوانيد هر كدام را به منصب و مقامى كه شايستگى آن را دارند بگماريد و چنانچه بعضى از آنها تمرد كردند بلافاصله اطلاع دهيد تا